مسافرتیکی از بخش‌های خوب زندگی مینیمال و خلوت، راحتی سفر کردنه. حتی توی وقتی مثل الان که جسم و روح من هر دو حسابی مغشوش هستند و خوب کار نمی‌کنند و بر خلافه دفعه قبل اصلا حال نداشتم که یک لیست بنویسم و راحت هرچی که لازم دارم رو بردارم. بنابراین یک میانبر زدم. دیدن کل وسایل من و موفرفری‌ (لباس و کفش و لوازم بهداشتی و سایر چیز‌های متفرقه لازم برای سفر) یه ربع بیشتر وقت نمی‌خواد. رفتم همه چیز رو آوردم بیرون و هرچی می‌خواستم برداشتم بقیه رو گذاشتم سرجاش! به همین سادگی و به همین خوشمزگی!

الان هم که شما مشغول خواندن این پست هستید ما باید رسیده‌ باشیم ایران!

آرزوی من قبل از این سفر این بود که وقتی وارد خیابون‌ها میشم اونجا هم مثل فصل تابستون اینجا پر باشه از لباس‌های رنگارنگ و آدم‌های شاد. یادتون نره که رنگی بپوشید و رنگ مناسب خودتون رو بپوشید 😉

دوستتون دارم، خوش بگذره، به امید دیدار