برچسب: سفر

ارزش “ساختن با دست”

ویلای مرد آهنگرتوی کامنت‌ها اشاره کرده بودم که این پست ادامه داره. می‌خواستم بنویسم که نه تنها محصولات دست‌ساز ارزش بیشتری دارند و بهتون توصیه می‌کنم از اون‌ها انتخاب کنید، بلکه ساختن با دست هم خیلی ارزشمنده و سعی کنید اون رو هم وارد زندگی‌تون کنید.

نوشتن این پست افتاد به بعد از سفرمون به ولز، و چه خوب شد که قبلش ننوشتم چون اونجا توی یک خونه دست‌ساز اقامت داشتیم که جون می‌داد برای نوشتن این پست! در این مورد فرصت نکردم برم جست و جو کنم و مقالات علمی رو بخونم*، اما به طور تجربی می دونم و دیدم که ما آدم‌ها از ساختن و پدید آوردن لذت می‌بریم.

یک یا دو قرن پیش سبک زندگی طوری بود که خود به خود همراه زیستن، ساختن و آفریدن هم بود. بیشتر خریدنی‌ها مواد اولیه بودند و تبدیل شدنشون به چیز‌هایی که مصرف می‌شد توی خونه و با مشارکت همه اعضای خونه صورت می‌گرفت و این نیاز طبیعی انسان به ساختن رو برطرف می‌کرد. اما الان دیگه این‌طور نیست. کسب و کار‌های خیلی از ما متاسفانه هیچ فراورده آشکاری ایجاد نمی‌کنه که اون نیاز رو برطرف کنه. از دست دادن اون فرصت طبیعی برای آفرینش و نبود جایگزینی براش، یکی از دلایل دلمردگی بیشتریه که هرچی زندگی صنعتی‌تر و همه‌چیز آماده در خدمت تری داشته باشیم بیشتر میشه. از مقایسه زندگی شهری با روستاها یا عشایر می‌تونید این تفاوت رو تا حدی حس کنید.

خونه‌ای که برای این آخر هفته اجاره کرده بودیم خیلی الهام بخش بود چون مالک اونجا که یک آقای مسن و آهنگر بود، این خونه با دو قرن سابقه رو خودش بازسازی کرده بود، به نحوی که تا حد ممکن ویژگی‌های معماری‌اش حفظ بشه. نام ویلا هم بود ویلای مرد آهنگر! در و دیوار و پنجره‌های خونه هیچ‌کدوم بی‌عیب و نقص و یک دست نبودند، ولی همین یک نواخت نبودنشون  نشون می‌داد محصول دست یک آدم هستند، نه ماشینی و کلی حس خوب با خودش داشت. توی مدتی که اونجا بودیم فکر می‌کردم چه حس خوبی داره زندگی این آقا و خانمش کنار بنا‌هایی که خودشون ترمیم کردند و باغی که خودشون ازش مراقبت می‌کنند. بیشتر تزیینات داخل خونه هم کار‌های قدیمی و آثار دست‌ساز بودند.

برای خیلی از ماها ممکن نیست که بریم توی روستا یا با عشایر زندگی کنیم، خودمون شیر بدوشیم و ماست بندازیم و چادر بدوزیم و سقف رو کاهگل کنیم و دیوار رو گچ کنیم و خودمون لباس بدوزیم و چه و چه. همه ما نمی‌تونیم مثل صاحب این خونه‌ای که ما توش بودیم آهنگر باشیم و از پس بازسازی یک خونه بر بیاییم. ولی نیاز به ساختن و پدید آوردن که در ما ناپدید نمیشه. دو قدم ساده کمک می‌کنه به دوباره زنده کردن این بخش فوق‌العاده از طبیعت انسانی: توانایی خلق کردن.

اول اینکه قدر زمان‌مون رو بدونیم و همونقدر که برای خلوت نگه داشتن فضای خونه تلاش می‌کنیم،حواسمون به بیهوده اجاره ندادن زمانمون به فعالیت‌های بی‌سود هم باشه!

دوم اینکه شروع کنیم به درست کردن /آفریدن هر چیزی که برامون ممکنه و بهش علاقه مندیم: کار‌های هنری، نوشتن، آشپزی، هر نوع فعالیت دستی که برای شما مقدوره. هر چند کم و هرچند پر از عیب و ایراد. برای حراج کریستیز که درست نمی‌کنیم 😉 امتحانش کنید، مشتری میشید.

فقط!!!!! حواستون باشه، قرار نیست بریم “خرید لوازم برای کارهای هنری، آشپزی، نوشتن و …!”قراره کار کنیم. فریب این تصور قدیمی که خرید یعنی حل مشکل رو نخورید‌. کاری رو شروع کنید که نیاز به خرید نداره یا با حداقل مواد اولیه قابل شروع کردنه. کم کم که پیش برید اگر واقعا نیاز به چیزی داشته باشید معلوم میشه. منتظر خوندن نظرتون و این‌که دوست دارید چه کاری رو شروع کنید هستم!

دوستتون دارم، خوش بگذره، به امید دیدار

*اگر در این زمینه منبعی می‌شناسید ممنونم میشم بهم معرفی کنید.

بیشتر

مسافرت سبک بار

مسافرت

 کم کم داره وقت مسافرت‌های نوروزی می‌رسه و یکی از دغدغه‌های اونایی که برنامه سفر دارند میشه چمدون بستن و آماده سفر شدن. شما جز کدوم دسته از مسافرها هستید؟ از اونهایی که با یک چمدون نقلی و جمع و جور و حتی بدون اون، با یک کوله‌ پشتی می‌تونید برید سفر یا از اون دسته‌ای که دست برای حمل بار کم میارند؟

با کمال شرمندگی باید بگم که تا زمان آخرین مسافرتمون من جز دسته دوم بودم و همیشه داد و فغان همسر هم از این بابت به راه بود. با وجود اون همه چمدونی که می‌بردیم معمولا موقع برگشت تازه باید می‌رفتیم یک چمدون یا جعبه دیگه هم جور کنیم واسه چیزهایی که اضافه شده بود!!

اما برای مسافرت بسیار طولانی پیش رو که به امید خدا میاییم دیدن وطن عزیز، می‌خوام سبک بار (تر!) سفر کنم. البته به خاطر اینکه یک مهمون عزیز داریم این چند روز آخر بستن واقعی می‌مونه برای روز آخر اما فکر کردم نکاتی که می‌خوام رعایت کنم رو برای شما دوستان عزیزم هم بنویسم شاید به سبک تر شدن بار شما و در نتیجه زحمت و بارکشی کمتر توی سفر کمک کنه و بیشتر بهتون خوش بگذره!

اول فلسفه‌‌اش رو بگم. چرا می‌خوایم سبکبار تر سفر کنیم؟ برای اینکه قریب به اتفاق سفرهایی که میریم کلی از چیزهایی که بار کردیم و بردیم فقط برای پیدا کردن چیزهای لازم از چمدون میان بیرون و فقط عامل مزاحمت هستند. می‌بریمشون و بارشون رو می‌کشیم و اونجا توی دست و پامون هستند و به دردی هم نمی‌خورند و باز بارشون رو می‌کشیم و بر می‌گردیم. بهتر نیست این زحمت اضافی رو کم کنیم؟ اما راهکارهای من:

۱- اولی که از همه به نظرم مهمتره، برای پیشامدهای احتمالی بار نبندید! لازم نیست همه گزینه‌هایی که توی خونه در دسترس دارید توی مسافرت هم همراه باشه. لباس برای عروسی، لباس سنگ نوردی! کفش کوه نوردی، لباس اسکی! نه. اگر قرار نیست همینجوری برید ببینید چی پیش میاد که معمولا این طوری نیست، روی یک کاغذ یادداشت کنید که توی سفر کجاها میرید و چه می‌کنید. برای گزینه‌هایی که توی برنامه نیست فقط به خاطر اینکه ممکنه پیش بیاد چیزی نبرید.

۲-از چیزهایی که کلی جا توی چمدون اشغال می‌کنند کیف و کفشه. بنا رو بر این بگذارید که قراره فقط با کفش پاتون و کیفی که دستتونه سفر کنید. یک کفش راحت و کیف سبک و جادار رو انتخاب کنید. بعد به برنامه‌های سفرتون که نوشتید نگاه کنید. اگر برنامه‌ای هست که به هیچ وجه با این کفش نمی‌تونید برید کفش مناسبش رو بردارید (مثلا مهمونی خیلی رسمی، یا کوهنوردی). بیشتر از این لازم نیست! برای تنوع کیف و کفش نبرید. لذت تنوع خیلی کمتر از زحمت بار اضافی و چمدون در حال انفجار و نامرتبه!

۳-اگر سفرتون طولانیه برای شست و شو برنامه ریزی کنید. سه روز یک بار یا هفته‌ای یک بار میشه لباس شست توی هر شرایطی. بنابراین کافیه که به اندازه اون بازه سه روزیه یا یک هفته‌ای لباس ببریم که بعد از شست و شو می‌تونیم دوباره استفاده کنیم.

۴-تا جایی که ممکنه در مورد بقیه لوازم از اقلام سایز مسافرتی یا چیزی که همه اعضای خانواده بتونند استفاده کنند بردارید (مثلا یک شامپو، خمیردندون یا کرم ضدآفتاب برای همه).

۵- به جز داروهای لازم و کمک‌های اولیه ضروری (چسب و پماد سوختگی) که ممکنه وقت نیاز نشه زمان صرف پیدا کردن و خریدش کرد، بقیه چیزهای مصرفی مثل خوراکی‌ها و … رو فقط به انداره طول مسیر بردارید و بی‌خود به بار خودتون اضافه نکنید. همین مغازه‌های کنار خونه توی مقصد هم هستند و می‌تونید همونجا خرید کنید.

۶- به جای ریختن همه چیز توی چمدون، اقلام رو بسته بسته کنید و توی چمدون بگذارید. من برای راحتی بیشتر خودمون چون توی این سفر خیلی قراره جا بجا بشیم ساک‌های مخصوص این کار رو می‌خوام بخرم چون توی سفرهای گذشته از به هم ریختگی چمدون خیلی زجر کشیدم. از این دو نوع می‌خوام خرید کنم که عکس‌هاش رو می‌بینید. پلاستیک‌های با اندازه مناسب یا هر جور کیف زیپداری که دم دست داشته باشید هم برای این مقصود کافی هستند (در ضمن اگر ساکن انگلستان هستید و در صورت تمایل به خرید، با خرید از طریق کلیک کردن روی این عکسها کمک کوچیکی به هزینه‌های این سایت هم خواهید کرد). این ها به همراه دو تا تونیک کل خرید‌های این ماه من برای خودم هستند. دست و جیغ و هورااااا ! البته قانون یکی میاد تو یکی میره بیرون در مورد این خریدها هم صدق می‌کنه و جاشون رو پیاپیش خالی کردم.

 


امیدوارم روز آخر خیلی برنامه‌ام شلوغ نباشه و بتونم عکس بگیرم و گزارش چمدون بستن رو هم براتون بگذارم. شما برای سبک‌بار مسافرت کردن چه پیشنهادی دارید؟

دوستتون دارم، خوش بگذره، به امید دیدار.

——————————————————–

لطفا فید این وبلاگ جدید رو به فیدخوانتون اضافه کنید! ممنونم.

http://joywithless.com/feed/

بیشتر